خانه » طبیعت و کالبد » گشت و گذار گرداگرد گزواره

گشت و گذار گرداگرد گزواره

کمتر فرد برگجونی است که کوه گزواره را نشناسد یا دست‌کم بر دامنه‌ی آن پا نگذاشته باشد. آنان که به میانرود سفر کرده‌اند بخش عمده‌ی راه را در دامنه‌ی شرقی این کوه پیموده‌اند و آنان که از آبشار معروف برگجهان دیدن کرده‌اند بخش انتهایی مسیر را در دامنه‌ی گزواره طی کرده‌اند.

با این وجود کمتر فرد برگجونی به ویژه از نسل جوان هست که روی کوه و قله‌ی گزواره رفته باشد. افراد معدودی هستند که در گذشته و حال برای گرفتن شکار یا چراندن گوسفند یا جمع‌آوری کُماه، ریواس و سبزی به کوه گزواره آمد و شد کرده باشند.

گزواره با همه‌ی ناشناختگی‌اش کوه بسیار مهمی است. این کوه صخره‌ای، بسیار کشیده (طویل) و جزو کوه‌های مرتفع روستاست. در دو سوی این کوه دو تنگه‌ی‌اصلی یا سرچشمه‌ی اصلی رود برگجهان به نام‌های تنگه میانرود و تنگِندار قرار دارد. مهمترین و زیباترین محور گردشگری روستا که با سلسله آبشارهای پی‌درپی‌اش مناظر بی‌نظیری را خلق کرده‌است – تنگه میان‌رود- در دامنه شرقی این کوه و تنگه‌ای دیگر و البته با زیبایی کمتر در ضلع غربی آن واقع اند (برای آشنایی بیشتر با تنگه میانرود به مقاله “فرهنگ مصور- در مسیر میانرود” منتشر شده در بخش فرهنگ لغت مراجعه کنید). تمام آبشارهای معروف روستا در همین دو تنگه واقع اند و مهمترین آنها یعنی آبشار دوقلوی سرشِن یا شوراب نیز در دامنه شرقی این کوه قرار دارد.

صخره‌های بلند و صعب‌العبور روستا اغلب در دامنه‌های گزواره یا در دامنه شرقی کوه پشت‌بالابا قرار دارند که در مجاورت گزواره است و از روی این کوه دیده می‌شود. به همین دلیل شاید به جرات بتوان گفت برخی نقاط این کوه هنوز  کف کفش بشری را حس نکرده است.

مناطق با شیب تند، حتی شیب قایم و معکوس در گزواره وجود دارد و بخش نِسُم (نسار یا بخش سایه) آن محل ریزش بهمن در فصول سرد سال است که تاکنون یک قربانی نیز از مردان روستا گرفته است (برای جزییات به مقاله “حوادث شکار” منتشر شده در بخش کتاب برگجون مراجعه کنید).

محدوده تاریخی غار روخمیره (یا لوخمیره) از این کوه دیده می‌شود و مجموعه‌ی معروف لُنَه‌خرس (لانه‌خرس) بر صخره‌های گزواره اند. با توجه به مجاورت با غار روخمیره و دید مناسب کوه به اطراف ممکن است این کوه را حتی واجد ارزش تاریخی نیز بنماید. گزواره دارای عارضه‌ی زمین‌ریختی به نام رَف گزواره است که منظره‌ی زیبایی را تشکیل داده است. چال‌های گزواره محل رویش دست‌نخورده‌ی انواع گیاهان وحشی به ویژه لاله‌زارهای سرخ و زرد است و ریواس گزواره نیز مشهور است. نمونه‌ی متراکم لاله‌زارها و به ویژه نسبت زیاد لاله‌های زرد به سرخ را شاید جز در گزواره نتوان در جای دیگری از مراتع روستا مشاهده کرد.

اخیرأ یار و همراه وبگاه برگجون و دوستدار گرامی روستا آقای داود طوسی مجموعه عکس‌های زیبایی را از گشت و گذار خود بر گرداگرد کوه گزواره ذیل عنوان : “هدیه به دوستداران طبیعت برگجهان” ارسال کرده‌اند که متاسفانه به دلیل محدودیت فضای سایت برگجون ناچار شدیم تنها یک-سوم از عکس‌های دریافتی را در وبگاه قرار دهیم. امیدواریم ایشان عذر ما را بپذیرند و انتخاب ما را مبنی بر انتخاب ۴۰ عکس  از میان بیش از حدود ۱۰۰ عکس تایید کنند.

مدیران وبگاه برگجون- مرداد ماه ۱۳۹۵

gaz1gaz2gaz3gaz4gaz5gaz6gaz7gaz8gaz9gaz10gaz11gaz13.gaz14gaz15gaz16gaz17.gaz18gaz19gaz20gaz21gaz22gaz23gaz24gaz25gaz26gaz27gaz28gaz29gaz30gaz31gaz32gaz33gaz34gaz35gaz36gaz37gaz38gaz39

۲ دیدگاه

  1. اقای طوسی و اقای لبافی،عکسها و مطالب “گزواره”عالی بود.دست مریزاد.

  2. با سلام و خسته نباشید به مدیریت محترم سایت و همینطور همولایتی عزیز و خوش ذوق آقای داود طوسی،
    واقعا دست شما درد نکنه که با اینکارتون کلی خاطرات قدیمی را در من زنده کردید. از والک و ریواس چینی گرفته
    تا ملارزک و قارچ و همینطور از سر خوردن روی برف ار نوک فراخ کش تا کف میون رود. ممنون

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *